Tuesday, January 16, 2007

पुनवरात

धुंद तेच चांदणे
हवेत तोच गारवा
शिरशिरी तशीच का
जागते उरात या

पाकळ्यात उमलती
रंग तेच लाजरे
अंतरात फुलविती
तशीच फुलपाखरे

गंध तोच दरवळतो
अल्लड वार्‍यासवे
तसाच श्वास उसवतो
कोवळ्या कळ्यांसवे

मंतरल्या त्या क्षणात
अजून जीव घुटमळे
पुनवराती आज का
मजसी चांदणे छळे

जयश्री

2 comments:

Anonymous said...

वा!!! अजून एक झकास कविता!!!


प्रमोद देव

श्यामली said...

aataa tujhyaa sagaLyaa kavitaa veD lavaNaar bahutek malaa :)