Tuesday, January 12, 2010

दुरावा

येते का रे तुला आठवण माझी....होतोस का रे माझ्यासारखाच तू ही व्याकुळ......!!

देतोस का उजाळा
त्या धुंद आठवांना
होतोस काय हळवा
स्पर्शून आठवांना

ती एकली दुपार
तो प्रश्न कापरासा
ती खूपशी कबुली
इन्कार ही जरासा

झाल्या मग अचानक
सांजा अजून कातर
अवघडले होते जगणे
विरहातले निरंतर

आहे तसा शहाणा
अपुला जरी दुरावा
आतून पेट घेतो
कधी तोच रे दुरावा

तैसाच चंद्र अर्धा
दोघांत वाटलेला
त्या पौर्णिमेत अजूनी
तू मुक्त सांडलेला

जयश्री अंबासकर

3 comments:

माऊ said...

फ़ारच सुरेख !!

medha said...

sundar shada..manatlya saglya taral,najuk ,komal bhavna khup halvya shabat mandlya ahes...
dev apan konich pahila nahi pan tyacha astitva janvat rahata..kalakarachya kaletun..tyacha shabdatun..

श्यामली said...

jayu hee kavita kashee nahi wachalee mee????????
khup khup aavadalee

aaNiblogachaa badalahi khuuuuuup aavadalaa