Thursday, March 14, 2013

समां है गझल का.... गझल का समां है !!



सुरेश भटांच्या स्मृतिदिनानिमित्त त्यांना माझी मानवंदना माझ्या गझलेच्या रुपात !!

सावरावे जरा

वेदनेने नवे रूप ल्यावे जरा
सोसणे मोरपंखी दिसावे जरा 

गुंतले फार मी, पार नादावले
आवरुनी मना, सावरावे जरा 

बंडखोरी सदा भावनांची नको
चेहऱ्याने लपविणे शिकावे जरा 

आणभाका स्मरूनी गुलाबी जुन्या
आठवांनी पुन्हा मोहरावे जरा 

हात सोडुनिया दूर झालो जिथे 
पावलांनी तिथे अडखळावे जरा 

पापण्यांनो पहारे करा मोकळे 
आसवांना मुक्या वाहु द्यावे जरा 

जयश्री अंबासकर    

Wednesday, March 13, 2013

कदाचित


सुखासीन आयुष्य अळणी कदाचित
चवीला व्यथाही जरूरी कदाचित

म्हणावे तशी ती न जगली कधीही
जराही असोशी नसावी कदाचित

पुन्हा चंद्र, तारे झगडले निशेशी
पुन्हा अवस येण्याचि नांदी कदाचित

अपूर्णास पूर्णत्व येण्याचसाठी
तुझी भेट झाली असावी कदाचित

जरा लांबलेलीच ती रात्र होती
दिशाहीन झाली असावी कदाचित

नको आणखी कोणताही उतारा
नशा वेदनांची पुरेशी कदाचित

उभा जन्म गेला करूनी गुलामी
हिशेबात अजुनी उधारी कदाचित

पिते ताक फुंकून फुंकून अजुनी
कुणी पोळलेली असावी कदाचित

सुखालाच केले म्हणे जायबंदी
बरळणे असावे खरेही कदाचित

जयश्री अंबासकर 

Friday, March 08, 2013

अळी मिळी गुपचिळी


सगळं होतंय ना मनासारखं
मग झालंय काय चेहेरा पाडायला ?
प्रश्न तेच पुन्हा पुन्हा...
सुख बोचतंय..... दुसरं काय...
उत्तरंही तीच.... त्यांचीच
पण बोलणार नाही मी...!!
का सगळं बोलून दाखवायचं...
का सगळं उघडून दाखवायचं...
मीच माझं कुलूप उघडायचं,
आणि वेदनांचं प्रदर्शन करायचं.
मग प्रत्येकाची सहानुभूती ओसंडून वाहणार
मीच ती गोळा करायची
माझ्यासाठी....... ??
छे; कशाला.....
मी नाहीच बोलणार....
......
नकोय मला बिचारेपण
नकोय सहानुभूती
गोंजारतेय हल्ली व्यथांनाच
जपतेय त्यांची intensity  
बरं चाललंय हो आमचं
हल्ली चांगले मित्र मिळणं सुद्धा कठीण झालंय
पण हा दोस्त टिकलाय बराच
बघू किती दिवस देतोय साथ
सध्या तरी रमलेय त्यात
अहो, उसंतच देत नाही तो
बाकी काही करायला
म्हणून तर शिकलेय आजकाल
दु:खालाच गोंजारायला
ट्रेनिंग घेतेय सध्या चेहेरा हसरा ठेवण्याचं.
प्रॅक्टीस कर... नक्की जमेल म्हणाला तो
त्यात काय एवढं .....
मी आणखी काही वेदना देतो.
कित्ती सोप्पंय ..!!.
मी सगळं त्याचं अगदी मनापासून ऐकते
मज्जा येतेय....
निघतेय सोलवटून,
रक्ताळलेय...
पण प्रत्येक थेंबाला आस
आणखी नव्या दु:खाची.
बाकी पाश सारे सुटलेत...
तुटलेत...
कधी......
कळलंच नाही
मीच तोडलेत... ????
की तेच घाबरलेत.....
तुझ्या माझ्या यारीला...
बरंच झालं,
आता नाही येणार प्रश्न कुणाचे
नाही द्यावी लागणार उत्तरंही.
आत राज्य तुझंच...
प्रत्येक डाव तुझाच
खेळ तुझी खेळी
माझी फक्त अळी मिळी गुपचिळी !!


जयश्री अंबासकर