Saturday, May 24, 2008

 

ऊफ़.......!!

आजकालच्या मुलांची खरंच दया येते... त्यांना कशा कशा दिव्यातून जायला लागतं.... आणि त्यांच्यामुळे त्यांच्या आईवडिलांना सुद्धा..... अशाच एका दिव्यातून तावून सलाखून बाहेर पडलेली आणखी एक हिंदी कविता :)

उफ़ ! ये टेलीफ़ोन की घंटी

टेलीफ़ोन की घंटी बजी

खुषहाली की लहर फ़ैली
प्रियजनोंके आने की
हमको ये खुषखबर मिली

टेलीफ़ोन की घंटी बजी
दिल की धडकन तेज हुई
दादाजी की तबियत की
चिंता थोडी कम हुई

टेलीफ़ोन की घंटी बजी
कैसी उलझन फ़िर दे गई
उफ़ ! ये कैसी मुसीबत है
बजी नही तो भी गम है

टेलीफ़ोन की घंटी का है
जीवन मे नाता ऐसा
सुख दुख मे वो साथ हमारे
शोर लगे मीठा उसका

जयश्री

Comments:
सुन्दर कविता
 
kyaa baat hai !
 
जयु खो दिलाय तुला http://kavadasaa.blogspot.com/ इथे आणि
इथे पण बघhttp://samvedg.blogspot.com/2008/08/blog-post_20.html
 
Post a Comment

Links to this post:

Create a Link



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?