Saturday, June 04, 2022

साधायचे कसे

रांधायचे कसे अन्‌ भरवायचे कसे
आईशिवाय कोणा समजायचे कसे

अदृश्य उंच भिंती, पाषाण चेहरे
वस्तीत माणसांच्या निभवायचे कसे

वेढून घट्ट बसतो एकांत सारखा
विळख्यातुनी मनाला काढायचे कसे

दुःखात रंग भरुनी आयुष्य काढले
सुख झोपडीत आता शोभायचे कसे

अतृप्त राहते मन मोहात अडकते
निवृत्त तृप्त जगणे साधायचे कसे

काळाशिवाय कोणी शिकवू शकेल का
जगण्यात कण सुखाचे पेरायचे कसे

जयश्री अंबासकर

Monday, April 25, 2022

खेळ मौनाचा

कळणार कधी तुज मौनामधली भाषा
मी वाट पाहते मनात ठेवुन आशा
बोलून संपते मौज उमजण्यामधली 
मौनात जागते हुरहुर आतुरलेली 

खेळून बघूया मौनाचा हा खेळ
जमतो का पाहू तुझा नि माझा मेळ
बोलेन फक्त मी डोळ्यांनीच तुझ्याशी
कळते का पाहू बोली तुला जराशी 

मग तू ही बोल तुझ्या मौनाने सखया 
मी ओळखेन बघ पैजेवरती लिलया
उलगडुनी सगळे बोलत बसतिल भोळे
बोलके तुझे बघ आरस्पानी डोळे 

✍जयश्री अंबासकर

Saturday, April 09, 2022

रामजन्म

रामजन्माची कथा सांगणारी कविता



Thursday, April 07, 2022

एक सुंदर सांज














आकाश पेटले होते
त्या कातर संध्याकाळी
अंतरात उमटत होत्या
कवितेच्या अलगद ओळी....


Tuesday, March 29, 2022

बहरलो नव्याने

तुझा स्पर्श होताच फुललो नव्याने
बहरलो पुन्हा मी बहरतोच आहे

✍जयश्री

#माझी_फोटोगिरी 
#सुबहकेनजारे

Friday, March 11, 2022

भेट आहे वादळी

मारली मी या जगाच्या थाप दारावर
मी तुझ्या साठीच आलो या नकाशावर

जोवरी होकार नाही मी न भानावर
लक्ष माझे बस तुझ्या एका इशार्‍यावर

जीवघेणा वार होतो थेट माझ्यावर
मोकळे सोडू नको ना केस वार्‍यावर

चुंबण्याचा मोह होता लाल ओठावर
तीळ होता द्वाड छोटासा पहार्‍यावर

भेट आहे वादळी ना चित्त थाऱ्यावर
भरवसा नाहीच माझा आज माझ्यावर

जयश्री अंबासकर

Sunday, March 06, 2022

वृत्त - लवंगलता

जीवनात प्रत्येक क्षणाचा उत्सव करते आहे
सुखासारखे दुःखाला पोटाशी धरते आहे

आयुष्याच्या बागेमध्ये दु:ख पेरले माझ्या
दु:खानेही बघा किती आयुष्य बहरते आहे

एक सुखाची रेघ मारली आहे उंबरठ्याशी
दु:ख बिचारे अडखळते अन मागे सरते आहे

किती शिकवले आयुष्याने पाटी अजून कोरी
काल गिरवलेलेच नेमके धडे विसरते आहे

वेग केवढा आयुष्याला वय ओसरुनी गेले
उर्मी जगण्याची अताच का मनी उभरते आहे

सहज मिरवते दु:ख, वेदना झोळीमध्ये माझ्या
वावरताना सुखासवे काळीज कचरते आहे

दैवाच्याही पोतडीतले प्रश्नच सरले बहुदा
माझे कायम हसरे उत्तर पुरून उरते आहे

जयश्री अंबासकर

Tuesday, January 11, 2022

वृत्त - बालविक्रिडीत

वृत्त - बालविक्रिडीत
गाललललगा लगालललगा लगागालगा 

ती 

जन्मच उपरा तिला न कळते कसा आपुला
लिंग ठरवते जगात अजुनी तिचा दाखला
प्रश्न विखुरती तिला न मिळती कधी उत्तरे
पंख चिमुकले मिटून मग ती जगी वावरे

मौन पसरते हसू हरवते कसे ना कळे
मूक बरसणे मनात झुरणे तिचे ना टळे
वाहत असते उरात हळव्या तिची वेदना 
सोसत असते जरी विकल ती किती यातना 

व्याकुळ हरिणी समान दुबळी जरी देखणी
आर्जव करते सदाच झरते तिची पापणी
नाहक जळते बळे लपविते मनीच्या कथा
मूक बरसती जरी न दिसती विखारी व्यथा 

पारध करुनी जणू मिळविती शिकारीपरी
सावज म्हणुनी तिला फिरविती इशाऱ्यावरी
भोग पुरुष हे जगात असती असे जोवरी
ऐवज म्हणुनी तिला हिणवणे जगी तोवरी

घेउन ठिणगी करा फुलवुनी निखारा नवा
भोग स्मरुनिया उरात वणवा कुणी पेटवा
हिंमत करुनी स्वतःस घडवा दिशा दाखवा
रंग बदलुनी नभास अपुल्या नवे रंगवा

जयश्री अंबासकर



Tuesday, January 04, 2022

शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

बदार मिठी अन दुःखी पानगळीचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

बेभान आर्जवी तृप्त तृप्त सहवास
एकांत लाजरा खुलतो फुलतो खास
लाघवी ओढ पण दुःख पुन्हा विरहाचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

मोहावर होते जरी मात त्यागाची
अनिवार व्यथा व्याकुळते पानगळीची
लागती वेध सृजनाचे अन फुलण्याचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

हुरहूर अंतरी असण्याची नसण्याची
चाहूल मात्र पण आत नव्या बहराची
विरहातच रुजते बीज पुनर्मिलनाचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

जयश्री अंबासकर