बहरलो नव्याने

तुझा स्पर्श होताच फुललो नव्याने

बहरलो पुन्हा मी बहरतोच आहे

✍जयश्री

#माझी_फोटोगिरी 

#सुबहकेनजारे

भेट आहे वादळी

मारली मी या जगाच्या थाप दारावर
मी तुझ्या साठीच आलो या नकाशावर

जोवरी होकार नाही मी न भानावर
लक्ष माझे बस तुझ्या एका इशार्‍यावर

जीवघेणा वार होतो थेट माझ्यावर
मोकळे सोडू नको ना केस वार्‍यावर

चुंबण्याचा मोह होता लाल ओठावर
तीळ होता द्वाड छोटासा पहार्‍यावर

भेट आहे वादळी ना चित्त थाऱ्यावर
भरवसा नाहीच माझा आज माझ्यावर

जयश्री अंबासकर

वृत्त - लवंगलता

जीवनात प्रत्येक क्षणाचा उत्सव करते आहे

सुखासारखे दुःखाला पोटाशी धरते आहे

आयुष्याच्या बागेमध्ये दु:ख पेरले माझ्या

दु:खानेही बघा किती आयुष्य बहरते आहे

एक सुखाची रेघ मारली आहे उंबरठ्याशी

दु:ख बिचारे अडखळते अन मागे सरते आहे

किती शिकवले आयुष्याने पाटी अजून कोरी

काल गिरवलेलेच नेमके धडे विसरते आहे

वेग केवढा आयुष्याला वय ओसरुनी गेले

उर्मी जगण्याची अताच का मनी उभरते आहे

सहज मिरवते दु:ख, वेदना झोळीमध्ये माझ्या

वावरताना सुखासवे काळीज कचरते आहे

दैवाच्याही पोतडीतले प्रश्नच सरले बहुदा

माझे कायम हसरे उत्तर पुरून उरते आहे

जयश्री अंबासकर

वृत्त - बालविक्रिडीत

वृत्त - बालविक्रिडीत

गाललललगा लगालललगा लगागालगा 

ती 

जन्मच उपरा तिला न कळते कसा आपुला

लिंग ठरवते जगात अजुनी तिचा दाखला

प्रश्न विखुरती तिला न मिळती कधी उत्तरे

पंख चिमुकले मिटून मग ती जगी वावरे

मौन पसरते हसू हरवते कसे ना कळे

मूक बरसणे मनात झुरणे तिचे ना टळे

वाहत असते उरात हळव्या तिची वेदना 

सोसत असते जरी विकल ती किती यातना 

व्याकुळ हरिणी समान दुबळी जरी देखणी

आर्जव करते सदाच झरते तिची पापणी

नाहक जळते बळे लपविते मनीच्या कथा

मूक बरसती जरी न दिसती विखारी व्यथा 

पारध करुनी जणू मिळविती शिकारीपरी

सावज म्हणुनी तिला फिरविती इशाऱ्यावरी

भोग पुरुष हे जगात असती असे जोवरी

ऐवज म्हणुनी तिला हिणवणे जगी तोवरी

घेउन ठिणगी करा फुलवुनी निखारा नवा

भोग स्मरुनिया उरात वणवा कुणी पेटवा

हिंमत करुनी स्वतःस घडवा दिशा दाखवा

रंग बदलुनी नभास अपुल्या नवे रंगवा

जयश्री अंबासकर

शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

उबदार मिठी अन दुःखी पानगळीचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

बेभान आर्जवी तृप्त तृप्त सहवास
एकांत लाजरा खुलतो फुलतो खास
लाघवी ओढ पण दुःख पुन्हा विरहाचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

मोहावर होते जरी मात त्यागाची
अनिवार व्यथा व्याकुळते पानगळीची
लागती वेध सृजनाचे अन फुलण्याचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

हुरहूर अंतरी असण्याची नसण्याची
चाहूल मात्र पण आत नव्या बहराची
विरहातच रुजते बीज पुनर्मिलनाचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

जयश्री अंबासकर

वृत्त - सिंहनाद

वृत्त – सिंहनाद
२ ८ २

मी थकलो धावुनिया
अन आलो तुजपाशी
सांभाळ मला देवा
घे कवळुन हृदयाशी

मी धावत का होतो
कळले न मला तेव्हा
मी चुकलो हे कळले
अन वळलो मी तेव्हा

हावरा अती झालो
वखवख सुटली फार
सांभाळू ना शकलो
जड देहाचा भार

नाती गोती सरली
उरले न सवे काही
निष्कांचन होउन मी
आलोय तुझ्या पायी

तो पैलतीर खुणवे
निर्मोही मन आता
बस तुझ्या पावलांची
अनिवार ओढ आता

जयश्री अंबासकर 

वृत्त - मदनतलवार

गोदातीर्थच्या यंदाच्या दिवाळी अंकात प्रकाशित झालेली माझी मदनतलवार वृत्तातली ही कविता

वृत्त - मदनतलवार
२ ८ ८ ८ ८ ४
(मांडणी १३ ८ ८ ९)

दुनियेत किर्र घनदाट हरवली वाट बिकट हा घाट दिसेना काही
लावले जगाने दार बंधने फार नवा अंधार सुचेना काही
लोटली युगे ना सरे जन्म हा झुरे रिक्तता उरे तेच ते भोग
वाटते पुरे हा त्रास सुखी आभास मुका वनवास फक्त उपभोग

का जुल्मी पुरुषी बळा सोसुनी कळा होउनी शिळा लावणे जीव
देहात नवा ओंकार नको आधार हवा अधिकार नकोशी कीव
रक्तात उसळते गाज सोडुनी लाज उधळते शेज आज सक्तीची
हृदयात पेटते आग जाळुनी बाग अंतरी जाग नव्या शक्तीची

शृंखला जरी पायात टाकुनी कात मी दिमाखात भरारी घ्यावी
लांघुनी शीव थाटात करावी मात नवी सुरुवात उद्याची व्हावी
या कभिन्न काळ्या  तटी जरी एकटी परी संकटी तुझा आधार
ऐकुनी तुझी बासरी सख्या श्रीहरी पुन्हा अंतरी वाटतो धीर

जयश्री अंबासकर

वृत्त - देवराज

वृत्त - देवराज
गालगाल गालगाल गालगाल गालगा

ना समेट ना क्षमा न कोणतीच शक्यता
कोणता दुवा न आज ना तहास मान्यता
ऐकले तुझे किती न ऐकणार मी अता
ऐकणार फक्त तू सुनावणार मी अता

घाव रोज जे दिलेस तेच आठवून मी
विस्तवास आतल्या जपेन चेतवून मी
आग अंतरातली जिवंत ठेवणार मी
तीच आग घेउनी करेन भस्मसात मी

डावपेच तेच ते फुशारक्या तुझ्या किती
का समोरुनी लढावयास वाटते भिती
आखलास व्यूह तू जरी कुटील घातकी
भेदणार मीच ओळखून चाल बेरकी

वार फक्त सोसले अता न सोसणार मी
शस्त्र पारजून यापुढे असेन सज्ज मी
आपले हिशेब सर्व चोख फेडणार मी
एक एक डाव घेत युध्द जिंकणार मी

जयश्री अंबासकर

परतीचा पाऊस

हिरे मोतियाची हौस 

पुरवतो हा पाऊस 

कशी साठवून ठेवू

परतीचा मी पाऊस 

जयश्री अंबासकर 

#माझी_फोटोगिरी 

#सुबहकेनजारे

वृत्त - जगदीश्वरबाला

वृत्त : जगदीश्वरबाला
मात्रावली - २ ६ ऽऽ ८ ४

गोजिरवाणी ऽऽ गोंडस माझी छकुली
कळले न कधी ऽऽ केव्हा मोठी झाली
आभाळ नवे ऽऽ शोधत थेट निघाली
बघता बघता ऽऽ भुरकन उडुनी गेली

आकाशाला ऽऽ अता गवसणी घाली
मज आठवते ऽऽ अजुनी बोबड बोली
नव क्षितिजाची ऽऽ ओढ तिच्या पंखांना
होती रडली ऽऽ शाळेला जाताना

अंगण अजुनी ऽऽ तिच्या सयीतच रमते
“आई-आई” ऽऽ लाघव हाळी घुमते
होईल कधी ऽऽ फिरुनी ते बागडणे
वाचून तिच्या ऽऽ घरटे केविलवाणे

भेटेल तिला ऽऽ राजसवाणा कोणी
नेईल तिला ऽऽ बनवुन त्याची राणी
होतातच का ऽऽ लेकी भरभर मोठ्या
जातातच का ऽऽ सोडुन अपुल्या घरट्या 

जयश्री अंबासकर