सन्नाटा

चुस्त लम्हें जिंदगीके खो गये जाने किधर
सुस्त सी खामोशियों में सिर्फ यादोंके भंवर

चंद बादल आसमां मे फिर भी था ऐसा असर
रोशनी सूरज की मेरे खो गयी जाने किधर

दूर तक कोई किनारा, अब भी ना आता नजर
डूबती कश्ती में कैसे, खत्म होगा ये सफर

सुबह की ना ताजगी है, रात को ना हमसफर
अब तो हिस्से में पडी है सिर्फ सूनी दोपहर

शोरगुल भी था कभी पर, अब तो जीवन  खंडहर
बस है सन्नाटों में लिपटे, सर्द से शामो सहर

जयश्री अंबासकर

You can listen this गझल on the link below

हमराज

 मौजूद था पर आसमां में, चांद कुछ नाराज था
बेशक मेरे मेहबूब के ही, नूर का आगाज था      

क्या करू तारीफ उनकी, हर अदा थी शायरी
शायरीमें कातिलाना, क्या गजब अंदाज था

जन्नत से उतरी हूर सी थी, क्या  करू लफ़्जोबयां 
नर्गिसी मासूम चेहरा, हुस्न का सरताज था  

उनकी वो संजीदगी में, नर्म सा संगीत था
खिलखिलाना भी तो उनका, जैसे कोई साज था

शाम की तनहाइयों में दर्द का एहसास था
दर्द ना उनका कभी हमदर्द का मोहताज था

देखी है आंखों में उनकी, दर्द की परछाइयाँ  
जख्म क्या था, दर्द क्या था, ये छुपा इक राज था

चंद यादे छोडकर, चुपचाप वो रुखसत हुए
राज सीने में दफन और बस खुदा हमराज था

जयश्री अंबासकर

ये शायरी आप मेरी आवाज में नीचे दी हुई लिंक पर सुन सकते है

वृत्त - अनलज्वाला

वृत्त - अनलज्वाला
मात्रा ८ ८ ८

वणवण फिरुनी, धावुनि दमतो संध्याकाळी
दिवस उसासे टाकत असतो संध्याकाळी

थकून वारा निपचित असतो संध्याकाळी
कधी विरक्ती घेउन फिरतो संध्याकाळी

दिवसभराची दिनकर करतो वेठबिगारी
दमून सुटका मागत असतो संध्याकाळी

निशेस येण्या अवधी असतो अजुन जरा अन्
दिवसच हातुन निसटत असतो संध्याकाळी

विचार भलता येतो कायम कातरवेळी
मनास विळखा घालुन बसतो संध्याकाळी

चुकाच केल्या आजवरी का वाटत असते
उगाच शिक्षा भोगत बसतो संध्याकाळी

भरकटलेले गलबत माझे सावरतो मी
नवा किनारा शोधत फिरतो संध्याकाळी

नव्या दमाने खेळत असतो रोज सकाळी
पुन्हा तसाच पराजित असतो संध्याकाळी

चराचराच्या नश्वरतेचा जागर होतो
तनमन सारे व्याकुळ करतो संध्याकाळी

प्रसन्न करतो देवघरातुन सांजदिवा मग
मनास उजळत तेवत असतो संध्याकाळी

जयश्री अंबासकर

तुम्हाला ही गझल माझ्या आवाजात खाली दिलेल्या लिंकवर ऐकता येईल.

लंबा सफर है साहिल न कोई

तनहा ये राहे, मंजिल न कोई
लंबा सफर है  साहिल न कोई ॥

यादों में धुंदले, कुछ पल है तेरे
कुछ बिखरे बिखरे, कुछ है सवारे
न आहट है तेरी, न दस्तक है कोई
लंबा सफर है  साहिल न कोई ॥

ख्वाबों में हलचल, कभी थी बहारे
कटी उम्र सारी उसी के सहारे
लेकर उमंगे, आया न कोई
लंबा सफर है  साहिल न कोई ॥

परवाह ना थी, किसीको हमारी
आंखों में थी सिर्फ अश्कोंकी बारी
उम्मीद अब ना, हसरत न कोई
लंबा सफर है  साहिल न कोई ॥

गुमनाम गलियां, गुमनाम मेले
चलते रहे हम, अकेले अकेले
अब तो है आदत शिकायत न कोई
लंबा सफर है  साहिल न कोई ॥

जयश्री अंबासकर

You can listen this Poem in My Voice on the link below

वृत्त - शुद्धसती

 वृत्त - शुध्दसती
८ २ २ (प - +)

हसतात जर्द पिवळे
घड सोनझुंबरांचे
ग्रीष्मात अनुभवावे
सौंदर्य बहाव्याचे

धग सोसुनी बहावा
सुखहिंदोळे घेतो
वैभव कांचनवर्खी
जगताला दाखवतो

वणव्यातला निखारा
कवटाळुनी उराशी
मिरवतो डौल अपुला
गुलमोहर बघ हौशी

काहिली सोसताना
हसणे जरा पहा तू
शिक पोळुनी बहरणे
गुलमोहराकडे तू

बघ समरसून मनुजा
ऋतुसोहळे धरेचे
सांभाळ तूच आता
औदार्य निसर्गाचे

जयश्री अंबासकर

वृत्त - पृथ्वी

वृत्त – पृथ्वी
लगालललगा लगालललगा लगागालगा

कधी तिमिर दाटतो गडद होउनी अंतरी
उगाच हळव्या मना विकल होउनी पोखरी
हताश हरल्या मनास नसते उभारी मुळी
मना बिलगती निराश ढग साचते काजळी

जुन्याच जखमा करून उघड्या रडावे किती
उगाच खपल्या पुन्हा उकरुनी बघाव्या किती
तसेच कवटाळणे परत त्याच दु:खास का  
अशाच परिघातुनी सतत तू फिरावेच का

जरा उघड कोष तू विहर या नभी मोकळ्या
जरा उमलू दे, पुन्हा बहरु दे तुझ्याही कळ्या
असेल जपला कधी कवडसा पहा शोधुनी
दिसेल हसरी तुझीच प्रतिमा तुला दर्पणी

जयश्री अंबासकर

खाली दिलेल्या लिंकवर ही कविता माझ्या आवाजात ऐकू शकता.

वृत्त - वनहरिणी

वनहरिणी वृत्त
मात्रा- ८+८+८+८

राजाबाई

बेल वाजली दारावरची, एके दिवशी व्यस्त सकाळी
दार उघडता उभी समोरी, देहाची अवघडुनी मोळी
बांधा नाजुक वर्ण गव्हाळी, अंगावरती साडी चोळी
केविलवाणी, तरी हासरी, नजर विलक्षण सात्विक भोळी

वात्सल्याची मूर्ती आम्हा, देवाने पाठवली होती
सेवाभावी राजाबाई, आईसाठी आली होती
शांत संयमी वावरतांना, प्रसन्न मुद्रा कायम होती
मृदू बोलुनी, गोड हासुनी, मन आईचे जिंकत होती

जरी वयाने लहान होती, काळजात पण माया होती
जीव लावुनी घरास साऱ्या, घरातली ती झाली होती
अति मायेने न्हाऊ माखू, आईला ती घालत होती  
पुरवुन आईचे डोहाळे, माय जणू ती झाली होती

सहज अचानक एके दिवशी, कथा तिची ती सांगत गेली
मूल होइना म्हणुन खुशीने, केली सवतीला घरवाली
सवत, शेज अन नवरा सोडुन, चूल मूल अन घर सांभाळी
आभाळासम कवेत घेई, सारे घरटे पंखाखाली

गतजन्मीचे तर नव्हते ना, बंध रेशमी हे जुळलेले
ऋण कोणाचे कोणावरती, ना कोणाला ते आकळले
सहवासाने तिच्या लाघवी, दुखणे सारे सुसह्य झाले
गोड आणखी लेक मिळाली, सूर तिच्याशी सुंदर जुळले

समाधान अन तृप्ती घेउन, एके दिवशी आई गेली 
होउन व्याकुळ आईसाठी, हमसाहमशी ती ही रडली
कोण, कोठुनी घरात आली, आपुलकीने अमुची झाली
मनीमानसी सन्मानाने, राजाबाई आम्ही जपली

जयश्री अंबासकर

ही कविता माझ्या आवाजात तुम्हाला खाली दिलेल्या लिंकवर ऐकता येईल.

fall/पल

 3.1 K views... !!

Yuhuuuuu.....

It gives immense pleasure when people appreciate your work... isn't it Nikhil Iyer

You make my words Musical.

You pour Music into my words ... !!

Thank u so so much

वृत्त - भवानी

वृत्त भवानी
मात्रा -  २ ८ ८ ८ ४

राजस सोनसकाळ 

ही रात्र संपली आहे पण मग जाग अजुन का नाही
गात्रात पेरलेली मदहोशी ओसरली का नाही
डोळ्यात नीज पण गंधित सळसळ अजुनी चंदन देही
बेहोश धुंद चांदणे अंतरी तसेच चमकत राही

त्या निशाकराचे संमोहन सारून जरा बघ आता
किलबिलत गोड पाखरे सांगती जगी उषेची वार्ता
प्राजक्ताने बघ कूस बदलुनी सडा घातला दारी
उचलून चांदणे चंद्र बिचारा फिरला बघ माघारी

कोकीळ घालतो चराचराला मधुर बसंती हाळी
चैतन्य पालवी मोहरून सृष्टीवर चवर्‍या ढाळी
तो झेलत चंचल पहाटवारा हसतो पिंपळ गाली
जमलेली मैफिल पारावरची बघतो वाकुन खाली

रविकिरणे बघ ना किती प्रफुल्लित राजस सोनसकाळी
प्राजक्त मौक्तिके श्वेत केशरी ओघळती मखमाली
देऊन अर्घ्य तू स्वागत कर तेजस्वी नवसूर्याचे
श्वासात तजेला भरून गा तू, गीत नव्या स्वप्नांचे

जयश्री अंबासकर

ही कविता तुम्ही माझ्या आवाजात खाली दिलेल्या लिंकवर वाचू शकता.

वसंतपालवी