कहां हो तुम

Another Project with Talented Singer, Composer Nikhil Iyer !!

My Poetry with Background Score by Nikhil Iyer !!

If you like it ...Please Share n Subscribe!!

वृत्त - उध्दव

वृत्त - उध्दव 

मात्रा २+८+४ 

तोडून शृंखला बोजड

मी मुक्त मोकळी झाले

हा समाज आता म्हणतो 

बेछूट स्वैर मी झाले

हे मनाप्रमाणे जगणे

नाहीच कुणाला रुचले

मग विशेषणांची यादी

घेऊनच मी वावरले

मी पर्वा नाही केली

जग अधिक विखारी झाले

वाळीत टाकल्यावरती 

ते शांत जरासे झाले

या परंपरेच्या बेड्या

का तिच्याच पायांसाठी

निर्बंध अघोरी सगळे

का पुरुषी सत्तेसाठी

बेटावर माझ्या आता

मी श्वास मोकळा घेते

अन पंख पसरुनी माझे

मी गगनभरारी घेते

✍जयश्री अंबासकर

वृत्त - मध्यरजनी

वृत्त  - मध्यरजनी

लगावली - गालगागा x ४

साद घालुन अंबराला सोनपिवळी सांज गेली 

चंद्रआतुर आसमंता जाग आली रात्र झाली

नादमधुरा पावलांची मस्त मोहक देहबोली

तारकांच्या पैंजणांनी चंद्रवर्खी रात्र झाली

चंद्र संमोहन जगावर रातराणी झिंगलेली

शबनमी ह्या चांदव्याने चिंब ओली रात्र झाली

चाहुलीने भास्कराच्या भैरवीची वेळ झाली

चांदव्याच्या मैफिलीची सांगतेची वेळ झाली

जयश्री अंबासकर

#गोदातीर्थ_उपक्रम

वृत्त - भुजंगप्रयात

लगावली  - 

लगागा लगागा लगागा लगागा

मनाची किती हाव होते न तृप्ती

मिळाले कितीही तरी ओढ चित्ती

नकोसे मनाला जिणे साधकाचे

सदा सर्वदा फक्त उपभोग वृत्ती

मनाचा पसारा असा आवरावा

न आसक्त व्हावे न यावी विरक्ती

मनाला कळावा मनाचा इशारा

कशाला कुणाचा पहारा नि सक्ती

उधळतील चौखूर वारू मनाचे 

मना शिस्त द्यावी नको स्वैर मुक्ती

✍जयश्री अंबासकर

वृत्त - केशवकरणी

एक जोशपूर्ण वृत्त - केशवकरणी 

चरणसंख्या - २ 

पहिल्या चरणात मात्रा - २७

दुसऱ्या चरणात मात्रा - १६

(चाल - खबरदार जर टाच मारुनि जाल पुढे चिंधड्या ।

उडविन राइ राइ एवढ्या ।) 

मशाल हाती कर्तृत्वाची जरी अंतरी व्यथा ।

घडविते मर्दुमकीच्या कथा ।

प्राक्तन आहे भोगत राहिन विचार होता खुळा ।

किती ती सोसत होती झळा ।

अफाट आहे सहनशक्ति दुबळी ती नाही मुळी ।

तरीही तिचाच नाहक बळी ।

समाज पुरुषी आणि ती तर आहे केवळ मादी ।

म्हणती वंशाची बरबादी ।

चूल मूल यातच अडकवुनी वरती करडी नजर ।

डोइवर तिनेच घ्यावा पदर ।

किती युगांचे तिचे सोसणे कष्टत अष्टौप्रहर ।

जग बघे तिचे नव स्थित्यंतर।

✍जयश्री अंबासकर 

७ डिसेंबर २०२०

वृत्त - हरिभगिनी

हरिभगिनी मात्रावृत्त 

(८+८+८+६)

किती चाललो सोबत आपण आज दुरावा भासे का

तीच वाट अन तेच चालणे मणभर पायी ओझे का

किती ठरवले अता पुरे हे सोशिक जगणे मनोमनी

थकल्या नात्यामधे अजुनही क्षीण उसासे तग धरुनी

मोह कशाला पडतो अजुनी रुक्ष बेगडी नात्याचा

कंठशोष का जगापुढे मग असतो कायम मुक्तीचा

नाते तोडुन सुटका झाली तरी अंतरी झुरणे का

स्वातंत्र्याचे कौतुक सोडुन बंधनात मी अडकुन का

दुःख वेदना ज्याने दिधल्या जीवन केले कष्टमयी 

बंध तोडता नात्याचे का दाटुन याव्या सर्व सयी

विरल्या नात्यामधे सुखाचा  दिसतो धागा ओझरता

ऊब पुरेशी धाग्याची त्या नाते फिरुनी पांघरता 

तकलादू जे वाटत होते नाते होते शिणलेले 

जीर्ण जरी ते झाले असले नाते अजुनी तगलेले

✍जयश्री अंबासकर

#गोदातीर्थ_उपक्रम

वृत्त - हिरण्यकेशी

वृत्त : हिरण्यकेशी

लगावली - 

लगालगागा लगालगागा लगालगागा लगालगागा 

(मात्रा:३२)

सुखा मिळविण्या किती पळापळ 

उगाच म्हणती सुखास मृगजळ

इथे तिथे सुख विखूरलेले 

जमवत जा तू भरेल ओंजळ

सुखास जर तू बसशिल शोधत

विसरुन जाशिल जगावयाला

तुझ्याचपाशी तुझेच सुख रे

अप्राप्य ना सुख कळेल तुजला

निसर्ग देतो अनंत हस्ते

उचलुन घे तू तुला हवे ते

सुखात सामिल जगास कर तू

नभात साऱ्या फिरेल सुख ते

तुझ्याचपुरते नको जगू तू

विशाल अंबर कवेत घे तू

सवंगडी जग बनेल जेव्हा

सरी सुखाच्या अनुभवशिल तू

जरा हवे दुःखही चवीला 

नकोच रे फक्त सुख जगाया

झकास लज्जत नव्या चवीची

तुलाच लागेल आवडाया

✍जयश्री अंबासकर 

३० नोव्हेंबर २०२०

वृत्त - सौदामिनी

वृत्त  - सौदामिनी

लगागा लगागा लगागा लगा 

तिने मुक्त व्हावे, जगावे पुन्हा

करारी वगैरे दिसावे पुन्हा

नव्या पिंजर्‍याची पुरे कौतुके

किती बंदिवासात रावे पुन्हा

पुन्हा कृष्णबाधाच व्हावी मना

जिणे मोरपंखी मिळावे पुन्हा

अपेक्षाच दुःखास कारण तुझ्या

कितीदा तुला समजवावे पुन्हा

तिचे हासणे आज दुबळे पुन्हा

तिच्या सोसण्याचे पुरावे पुन्हा

शरीरावरी यातनांच्या खुणा

खुलासे जगा काय द्यावे पुन्हा

अकस्मात येणे सुखाचे नको

जुने दुःख खुश्शाल यावे पुन्हा

जयश्री अंबासकर

वृत्त - इंद्रवज्रा

गागालगागा ललगालगागा

ह्रदयात त्याचा शिरकाव आता

श्वासात वावर हळुवार आता

मज्जाव नाही कसलाच आता 

बेखौफ झाले मन द्वाड आता

धरबंध नाही उरला मनाला

अन मागण्याही भलत्याच आता

मधुभास देतो सहवास त्याचा

आयुष्य सारे मदहोश आता

आवेग आहे जगण्यात आता

आयुष्य पळते भरधाव आता

उत्सव मनाचा मनसोक्त आता

जगणेच अवघे मधुचंद्र आता

तावुन सलाखुन मुरले पुरेसे

नाते म्हणावे परिपूर्ण आता

✍जयश्री अंबासकर

भिन्न किती

तू गेल्यावर खिन्न किती

जग हे झाले भिन्न किती 

कोलाहल ह्रदयात अता

जगणे मरणासन्न किती

स्वप्न मनी जे रंगवले

झाले छिन्न विछिन्न किती

विस्कटल्या देहात उरे

वैरागी मन सुन्न किती

तृप्तीने जगलास सख्या 

मुक्ती शांत प्रसन्न किती 

जन्म मरण हे अटळ जरी

जीवन रंग विभिन्न किती

✍जयश्री अंबासकर